-Δεν ήξερα πόσο στοίχιζε η χαρά...
-Κανείς δεν ξέρει γι' αυτό την αναζητά!
24 Οκτωβρίου 2012
Italo Svevo, «Τέλεια Φάρσα»
Ένα πουλάκι πληγώθηκε από μια σφαίρα. Αφιέρωσε τα τελευταία λεπτά της
ζωής του προσπαθώντας να πετάξει μακριά από το θορυβώδες μέρος όπου
χτυπήθηκε. Κατάφερε να χωθεί στην ησυχία του δάσους και ξεψυχώντας
ψιθύρισε: “Σώθηκα”.
17 Οκτωβρίου 2012
Καλλιόπη Βέττα - Να μ' αγαπάς [του Παύλου ... ]
η ώρα πέντε το πρωί
το μόνο πράγμα που 'χει μείνει
όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ
Να μ' αγαπάς όσο μπορείς να μ' αγαπάς
Υφαντής Δημήτρης & Ερωφίλη - Ερωτικό
θάλασσες θα γυρίσω
να 'βρω τ' αθάνατο νερό
να 'ρθω να σε ραντίσω.
-Μαντήλι νά 'χεις φυλαχτό
θα σου χρυσοκεντήσω
πάνω του να ιστορήσω
πόσο σ' αγαπώ.
-Όλα τα δώρα των θεών
σου χάρισαν οι Μοίρες.
Ό,τι ποθούσες στη ζωή
απλόχερα το πήρες.
Κι αν μ' αγαπάς αληθινά
ήλιε μου και φεγγάρι,
θά 'χω και γω λίγο απ' το φως
και τη δική σου χάρη.
Paul weller-you do something to me
something deep inside
I'm hanging on the wire
for a love I'll never find
You do something wonderful
then chase it all away
Mixing my emotions
that throws me back again
14 Οκτωβρίου 2012
Απόστολος Ρίζος - Τι να θυμηθώ [Νίκου Ζούδιαρη]
τι να θυμηθώ απ' τα μάτια σου που 'χω να τα δω ένα μήνα.
Στ' άγρια σοκάκια της ψυχής, ψάχνω μα δε σ' ανταμώνω......
.Α, να κοιμηθώ να σ' ονειρευτώ που με ξέχασες και λιώνω.
Ούτε που σαλεύει το νερό, ούτε μου μιλούν οι γλάροι,
μου άργησες πολύ,
πες μου πως θα' ρθεις πριν να σβήσουνε οι φάροι.........
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
Βλοχός - Ελληνιστική Πόλη
Ανεβαίνοντας στον λόφο με κατεύθυνση προς τα βορειοδυτικά, το πρώτο που συναντάει κανείς είναι ένας μεγάλος δρόμος με αναλημματικό τοίχο ...
-
«Ἑλλήνων δὲ παῖδες, ὧν δὴ τελευταῖος δᾳδοῦχος καὶ ἱεροφάντης ὁ Πρόκλος ἐγένετο» Αυτά μας λέει ο Ψελλός για τον μεγάλο αυτόν Φιλόσοφ...
όταν τα χείλη σου γελούν ο πόνος ξεθυμαίνει
μακάρι να 'ξερα το πώς, μακάρι να μπορούσα
να έβρισκα τη δύναμη να μην σε αγαπούσα
Καράβι το κορμάκι μου που απ' την αγάπη γέρνει
βουλιάζει απ' τα κύματα που η θύμησή σου φέρνει
Μακάρι να 'βλεπες το φως που γύρω σου φεγγίζει
να μου 'δινες απ' τη ζωή εκείνο που αξίζει
μακάρι να 'μουνα κι εγώ το δάκρυ στο μαντήλι
να μ' έπιναν για να μεθούν τα αφίλητά σου χείλη